ბიბლია: იერემიას გოდება
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:06:39.050410+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. იერემიას გოდება

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

იერემიას გოდება
იერემიას გოდება

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

1
იერემიას გოდება
წუხილი აოხრებულ იერუსალიმზე

1^1როგორ მარტოდ დამჯდარა ერთდროს ხალხმრავალი ქალაქი! შეიქნა როგორც ქვრივი ერთდროს უდიდესი ხალხთა შორის, ოლქებში მთავარი, დღეს მოხარკე გახდა. +

2მწარედ ტირის ის ღამით, და მისი ცრემლები მის ღაწვებზეა. არ არის მისთვის ნუგეშისმცემელი, ყველა მისმა მეგობარმა, ყველა მისმა მოყვასმა უღალატა მას, მტრად გაუხდა.

3გადაიხვეწა იუდა ჩაგვრისა და დიდი ჯაფის გამო, დასახლდა ხალხებში, ვერ ჰპოვა სიმშვიდე, ყველა მისი მდევარი მისწვდა მას ვიწროებში.

4სიონის გზები მგლოვიარეა, რადგან არავინაა ზეიმზე მომსვლელი. აოხრდა მისი ყველა ჭიშკარი, ხვნეშიან მისი მღვდლები, კვნესიან მისი ქალწულები და მასაც სიმწარე აქვს.

5მისი შემჭირვებელნი თავში მოექცნენ, მისი მტრები არხეინობენ, რადგან უფალმა დაამწუხრა იგი მისი მრავალი დანაშაულის გამო, მისი ბავშვები ტყვეებად მიდიან მტრის წინ.

6და გაეცალა სიონის ასულს მთელი ბრწყინვალება, მისი მთავარნი იმ ირმებივით არიან, საძოვარი რომ ვერ იპოვეს და ღონემიხდილნი გარბიან მდევრის წინ. +

7გაიხსენა იერუსალიმმა ჩაგვრისა და შეურაცხყოფის დღეებში ყველაფერი კარგი, რაც ჰქონდა მას ძველი დღეებიდან, როდესაც დაეცა მისი ერი მტრების ხელით და არ ჰყავდა მას მშველელი, და მისი მტრები იცინოდნენ მისი ნგრევისას.

8ცოდვით შესცოდა იერუსალიმმა, ამის გამო იქცა უწმიდურად, ყველა მისმა პატივისმცემელმა შეიძულა ის, რადგან იხილეს მისი სიშიშვლე. თავადაც ხვნეშის და უკან ტრიალდება. +

9მისი ჭუჭყი მის კალთაზეა, არ გაიხსენა თავისი მომავალი და საოცრად დაეშვა ძირს, არა ჰყავს ნუგეშისმცემელი მას. „დაინახე, უფალო, ჩემი გასაჭირი, რადგან მედიდურობს მტერი.“ +

10მტერმა გაიწვდინა თავისი ხელი მის ყველა საგანძურზე, რადგან დაინახა, რომ მის საკურთხეველში ხალხები შევიდნენ, რომლებზეც ბრძანე, რომ არ შესულიყვნენ შენს კრებულში.

11მთელი მისი ერი ხვნეშის პურის ძებნაში, საჭმელში აძლევენ თავიანთ ძვირფასეულობებს სულის მოსაბრუნებლად! „დაინახე, უფალო, და შეხედე, რადგან დავმცირდი!“

12ეს არაფერია თქვენთან, გზაზე გამვლელნო? შეხედეთ და დაინახეთ, თუ არის სატკივარი მსგავსი ჩემი სატკივარისა, რომელიც მეწია მე, რომლითაც დამამწუხრა მე უფალმა თავისი მძვინვარე რისხვის დღეს? +

13მაღლიდან გამოგზავნა ცეცხლი ჩემს ძვლებზე და მან სძლია მათ. მან გაუშალა ბადე ჩემს ფეხებს, უკან მიმაბრუნა, მიმცა მე აოხრებას და წუხილს დღე-ყოველ. +

14უღელი ჩემი დანაშაულისა დამძიმდა მისი ხელით, დაიწნა, ამოვიდა ჩემს კისერზე, დაასუსტა მან ჩემი ძალა, მიმცა უფალმა მათ ხელთ, არ შემიძლია წამოდგომა.

15გათელა უფალმა ჩვენს შორის ყველა ძლიერი, მოუხმო ჩემს წინააღმდეგ კრებულს ჩემს ჭაბუკთა დასალეწად, როგორც საწნახელში, ისე დაწურა უფალმა ქალწული, იუდას ასული.

16ამაზე ვტირი მე, ჩემი თვალები იღვრება ცრემლად, რადგან გამშორდა ნუგეშისმცემელი, ჩემი სულის მომბრუნებელი. მიტოვებულნი არიან ჩემი ძენი, რადგან გაიმარჯვა მტერმა.

17გაიწვდინა სიონმა თავისი ხელნი – არავინ ჰყავს ნუგეშისმცემელი. უბრძანა უფალმა იაკობის მტრებს შემორტყმოდნენ მას; იერუსალიმი იქცა სისაძაგლედ მათ შორის. +

18სამართლიანია უფალი, რადგან ავუჯანყდი მას! მოისმინეთ, ყველა ხალხებო, და დაინახეთ ჩემი სატკივარი: ჩემი ქალწულნი და ჩემი ჭაბუკნი ტყვეობაში წავიდნენ.

19ვუხმობდი ჩემს მოყვარულთ, მათ კი მომატყუეს მე, ჩემი მღვდლები და ჩემი უხუცესნი ქალაქში იხოცებოდნენ, როდესაც ეძებდნენ საჭმელს, რათა მოებრუნებინათ სული. +

20დაინახე, უფალო, რადგან მიჭირს მე, მიდუღს შიგნეული, ჩემი გული გადამიტრიალდა შიგნით, რადგან ვიურჩე მე: გარედან მახვილი მკლავს, სახლში სიკვდილივითაა. +

21გაიგონეს მათ, რომ ვხვნეში მე – არავინა მყავს ნუგეშისმცემელი. ყველა ჩემმა მტერმა გაიგო ჩემი უბედურება, გაიხარა, რომ შენ ჰქენი ეს. ნეტავ, მოგეყვანა დღე, რომელიც გამოცხადებული გაქვს, და ისინიც ჩემსავით იქნებოდნენ. +

22მოვიდეს მთელი მათი ბოროტება შენს წინაშე და მოექეცი მათ ისე, როგორც მე მომექეცი მთელი ჩემი ცოდვების გამო, რადგან გახშირდა ჩემი კვნესა და წუხს ჩემი გული.

2
წინასწარმეტყველი დასტირის იუდასა და იერუსალიმის გატიალებას

2^1როგორ მოქუფრა უფალმა თავისი რისხვით სიონის ასული, ზეციდან მიწაზე დააგდო ისრაელის მშვენება და არ გაიხსენა თავისი კვარცხლბეკი თავისი რისხვის დღეს. +

2შეუბრალებლად მოსპო უფალმა იაკობის ყველა საცხოვრებელი, თავისი წყრომით დაანგრია იუდას ასულის ციხე-სიმაგრენი, მიწაზე დასცა, შებღალა სამეფო და მისი მთავარნი.

3შემუსრა თავისი გულისწყრომის რისხვით ყოველი რქა ისრაელისა, მტრის წინ უკან დააბრუნა თავისი მარჯვენა და გააღვივა იაკობში, როგორც ცეცხლის ალი, ირგვლივ ყველაფრის შემჭმელი.

4მოზიდა თავისი მშვილდი, როგორც მტერმა, აღმართულია მარჯვენა, როგორც მომხდურისა და დახოცა ყველა თვალის საამური, სიონის ასულის კარავში გადმოღვარა თავისი გულისწყრომა, როგორც ცეცხლი. +

5გახდა უფალი, როგორც მტერი, მოსპო ისრაელი, მოსპო მისი ყველა სასახლე, დაანგრია მისი ციხე-სიმაგრენი და გაამრავლა იუდას ასულის გლოვა და ტირილი.

6ბაღივით გაძარცვა თავისი კარავი, ააოხრა თავისი შესაკრებელი ადგილი, დაავიწყა უფალმა სიონში დღესასწაული და შაბათი, და მოიძულა თავისი წყრომის რისხვით მეფე და მთავარი.

7მიატოვა უფალმა თავისი სამსხვერპლო, მოიძულა თავისი ტაძარი, მტრის ხელთ გადასცა თავის სასახლეთა გალავნები, ხმა გამოსცეს უფლის სახლში, როგორც დღესასწაულის დღეს.

8განიზრახა უფალმა სიონის ასულის გალავანთა დანგრევა, გაიწვდინა საბელი, არ შეაბრუნა ხელი მოსპობისაგან, და გლოვა დასცა მიწაყრილს და გალავანს, ერთად შეიმუსრენ ისინი.

9მიწაში ჩაიძირნენ მისი კარიბჭენი, მოსპო და დალეწა მისი ურდულნი, გაფანტა მისი მეფე და მისი მთავარნი უცხო ხალხებში, არაა რჯული, ვერც მისი წინასწარმეტყველნი პოულობენ წინასწარხილვას უფლისაგან.

10მდუმარედ სხედან მიწაზე სიონის ასულის უხუცესნი, მტვერი წაიყარეს თავზე, ძაძები შემოირტყეს; მიწისკენ დახარეს თავები იერუსალიმის ქალწულებმა.

11დამებინდა ცრემლებით თვალები, ამიდუღდა სული, მიწაზე იღვრება ჩემი გული ჩემი ერის ასულის უბედურების გამო, როდესაც ბავშვებსა და ჩვილებს გული მისდით შიმშილით ქალაქის მოედნებზე. +

12ეტყვიან თავიანთ დედებს „სად არის პური და ღვინო?“ როდესაც გული მისდით ქალაქის ქუჩებში ვით მძიმედ დაჭრილს, როცა სულს ღვრიან დედის მკერდზე. +

13რა დავამოწმო შენზე, ვის შეგადარო, იერუსალიმის ასულო? ვის მიგამსგავსო, რომ განუგეშო, ქალწულო, სიონის ასულო, რადგან ზღვასავით დიდია შენი უბედურება? ვინ განგკურნავს შენ?

14შენი წინასწარმეტყველნი შენთვის წინასწარ ხედავდნენ ამაოს და ტყუილს, და არ ამხელდნენ შენს ურჯულოებას, რათა მოებრუნებინათ შენი ტყვეობა და წინასწარ ხედავდნენ შენთვის ამაო და მაცდუნებელ განგებებს.

15ტაშს უკრავდნენ გამვლელნი შენზე ყველა გზაზე, უსტვენდნენ და თავს აქნევდნენ იერუსალიმის ასულზე: „ნუთუ ეს არის ის ქალაქი, რომელზეც ამბობდნენ: სრულყოფილი მშვენება და შვებაა მთელი ქვეყნისა?“

16დააღო შენზე პირი ყველა შენმა მტერმა, უსტვენენ და კბილს აკრაჭუნებენ, ამბობენ: „გადავყლაპეთ ჩვენ იგი, ნამდვილად ეს დღეა, რომელსაც ველოდით, ვიპოვეთ, ვიხილეთ!“

17აღასრულა უფალმა, რაც განიზრახა, აახდინა თავისი ნათქვამი, რომელიც ბრძანა ძველთაგანვე, დაანგრია და არ შეიბრალა, და გაახარა შენზე მტერი, აღამაღლა შენს მოწინააღმდეგეთა რქა. +

18მათი გული უფალს შეჰკივის, სიონის ასულის გალავანო, ჩამოადინე ცრემლები მდინარესავით დილით და ღამით; ნუ მისცემ შენს თავს მოსვენებას, ნუ შეწყდება ცრემლი შენი თვალის გუგაზე.

19ადექი, შეჰღაღადე ღამით საგუშაგოს დასაწყისში, წყალივით გადმოღვარე შენი გული უფლის წინაშე. მისკენ აღმართე შენი ხელები შენს ჩვილთა სიცოცხლისთვის, შიმშილისაგან სულს რომ ღაფავენ ყოველი ქუჩის თავში.

20დაინახე, უფალო, და შეხედე, ვისთვის გააკეთე ასე? განა ყოფილა რომ ქალები ჭამდნენ ნაყოფს თავიანთი მუცლისას, ჩვილებს, მათ მიერ გამოზრდილთ? განა ყოფილა, რომ უფლის ტაძარში კლავდნენ მღვდელსა და წინასწარმეტყველს?

21ქუჩებში წვანან ყმაწვილი და უხუცესი, ჩემი ქალწულნი და ჩემი ჭაბუკნი მახვილით დაეცნენ, შენი რისხვის დღეს დახოცე ისინი, შეუბრალებლად ამოხოცე.

22როგორც დღესასწაულის დღეს, მოუხმე ყოველი მხრიდან ჩემს დამაფრთხობელთ და არ იყო უფლის რისხვის დღეს არც გაქცეული და გადარჩენილი. ვისაც სათუთად ვუვლიდი და გამოვზარდე, ჩემმა მტერმა გაანადგურა. +

3
იერემია ვერ პოულობს ნუგეშს მწუხარებაში

3^1მე ვარ კაცი, მისი წყრომის კვერთხისაგან ჭირის მნახველი.

2მან წამიყვანა და მატარა ბნელში და არა ნათელში.

3მხოლოდ ჩემს წინააღმდეგ აბრუნებს თავის ხელს ისევ და ისევ მთელ დღეს. +

4დააბერა ჩემი ხორცი და ჩემი კანი, დალეწა ჩემი ძვლები.

5შემომადგა მე და მომიცვა სიმწარითა და შეჭირვებით. +

6ბნელში დამასახლა, როგორც საუკუნოდ მკვდარნი.

7ზღუდე შემომავლო, რომ ვერ გამოვიდე და დაამძიმა ჩემი ბორკილები.

8კიდევაც რომ ვიკივლო და ვუხმო მშველელს, ჩაახშობს ჩემს ვედრებას.

9თლილი ქვებით გადაღობა ჩემი გზები, გაამრუდა ჩემი ბილიკები.

10ჩასაფრებული დათვია ის ჩემთვის, ლომია შეფარებული.

11გააუკუღმართა ჩემი გზები და დამფლითა მე, დამდო მე ტიალად.

12მოზიდა თავისი მშვილდი და მე დამაყენა სამიზნედ ისრისა.

13გაატარა ჩემს თირკმელებში ძენი თავისი კაპარჭისა.

14სასაცილო გავხდი მთელი ჩემი ხალხისა, მათ საშაიროდ მთელ დღეს,

15სიმწარით გამაძღო, აბზინდით დამათრო. +

16ხრეშით დამამტვრევინა კბილები, გამახვია ფერფლში.

17და მშვიდობისგან მიტოვებულ იქნა ჩემი სული, დამავიწყდა კეთილდღეობა.

18და ვთქვი მე: დაიკარგა ჩემი ძალა და ჩემი იმედი უფლისაგან.

19გაიხსენე, უფალო, ჩემი უბედურება და ტანჯვა და სიმწარე.

20იხსენებს და დამცირებულია ჩემში სული. +

21ამას ვუპასუხებ ჩემს გულს, ამის გამო ვესავ,

22რომ უფლის მოწყალება არ დასრულებულა, რომ მისი სიბრალული არ გამოლეულა. +

23განახლდებიან ისინი ყოველ დილით, დიდია შენი ერთგულება.

24ჩემი ხვედრია უფალი, ამბობს ჩემი სული, ამის გამო ვესავ მას.

25კეთილია უფალი მისი მოიმედისთვის, მისი მაძიებელი სულისთვის. +

26სიკეთე მას, ვინც მდუმარედ ელოდება უფლისაგან ხსნას.

27სიკეთე კაცს, რომ ზიდა უღელი თავის სიყმაწვილეში,

28დაჯდეს მარტოდ და მდუმარედ, რადგან მან დაადო მას იგი.

29მტვერში დადოს ის თავისი ბაგე – იქნებ არის იმედი.

30ლოყა მიუშვიროს თავის მცემელს, გაძღეს შერცხვენით.

31რადგან არ მიატოვებს უფალი საუკუნოდ. +

32რადგან, თუ დაამწუხრებს, შეიბრალებს კიდევაც თავისი დიდი მოწყალებით. +

33რადგან არა თავისი ნებით აყენებს ის ტანჯვას და ამწუხრებს ადამიანის ძეთ,

34რომ გათელოს თავის ფეხქვეშ ქვეყნის ყველა ტუსაღი,

35რომ გაამრუდოს კაცის სამართალი უზენაესის წინაშე,

36რომ გააბათილოს ადამიანი მის საქმეში – არ ხედავს ამას უფალი?

37ვინ არის, რომ თქვა და შესრულდა, განა უფალს არ უბრძანებია?

38განა უზენაესის პირიდან არ გამოდის უბედურება და სიკეთე?

39რას ჩივის ცოცხალი ადამიანი? იჩივლოს კაცმა თავის ცოდვებზე.

40მოვძებნოთ ჩვენი გზა და გამოვიძიოთ და მოვბრუნდეთ უფლისაკენ. +

41ავწიოთ ჩვენი გულები ხელებით ღმერთისაკენ ზეცაში.

42ჩვენ შევცოდეთ და ავჯანყდით, შენ არ გვაპატიე.

43შენ შეიმოსე რისხვით და გვდევნე, გვხოცავდი და არ გვიბრალებდი.

44შენ შეიმოსე ღრუბლით, რათა არ მოეღწია ჩვენს ლოცვას.

45ნაგვად და სიბინძურედ გვაქციე ხალხებს შორის.

46დააღო ჩვენზე პირი ყველა ჩვენმა მტერმა.

47შიში და ორმო გვხვდა წილად, ნგრევა და შემუსვრა.

48წყლის ნაკადულებად მდის ცრემლები თვალთაგან ჩემი ერის ასულის შემუსვრის გამო. +

49ჩემი თვალი ცრემლსა ღვრის მუდმივად და განუწყვეტლივ,

50სანამ გადმოხედავს და დაინახავს უფალი ციდან.

51ჩემ თვალს ტანჯვა მოაქვს ჩემი სულისათვის ჩემი ქალაქის ყველა ასულის გამო. +

52ჩიტივით მომინადირეს მე უმიზეზოდ ჩემმა მტრებმა.

53ჩემი ცხოვრება დილეგში დაღუპეს და ქვებს მესროდნენ მე.

54წყალმა გადამიარა თავზე, ვთქვი: „დავიღუპე“.

55შავეთის დილეგიდან ვუხმობდი შენს სახელს, უფალო.

56ისმინე ჩემი ხმა, ნუ მოარიდებ შენს ყურს ჩემს ღაღადს, ჩემს ამოსუნთქვას.

57მომიახლოვდი იმ დღეს, როდესაც მოგიხმე, ამბობდი: „ნუ გეშინია,“

58შენ იცავდი, უფალო, ჩემი სულის საქმეს, შენ იხსენი ჩემი სიცოცხლე.

59დაინახე, უფალო, ხელმრუდეობა ჩემზე, განსაჯე ჩემი საქმე.

60დაინახე მთელი მათი შურისძიება, ყოველი მათი განზრახვა ჩემზე!

61ისმინე მათგან ლანძღვა, უფალო, ყოველი მათი განზრახვა ჩემს წინააღმდეგ.

62ბაგე ჩემს მომხდურთა და მათი ჩანაფიქრი ჩემს წინააღმდეგაა ყოველ დღე.

63შეხედე მათ დაჯდომისას და ადგომისას, დამცინიან მე თავიანთ სიმღერებში.

64მიუზღე მათ მისაგებელი, უფალო, მათი ხელის ნამოქმედარის მიხედვით.

65მიეცი მათ გულის ჯანღი, შენი წყევლა იყოს მათზე.

66დევნე ისინი რისხვაში და გაანადგურე უფლის ცის ქვეშ.

4
უბედურება და შერცხვენა იუდასი

4^1ვაი, როგორ გაშავდა ოქრო, შეიცვალა ხალასი ოქრო, გადაყრილია წმიდის ქვები ყველა ქუჩის თავში.

2სიონის ძვირფასო ძენო, შეფასებულნო ბაჯაღლოთი, როგორ დაემსგავსნენ ისინი თიხის დოქებს, მექოთნის ხელით ნაკეთებს.

3ტურებიც კი იშიშვლებენ ძუძუს, აჭმევენ თავიანთ ლეკვებს! ჩემი ერის ასული კი გასასტიკდა, როგორც სირაქლემა უდაბნოში.

4ძუძუმწოვრის ენა წყურვილისაგან ეკრობა მის სასას, ჩვილნი პურს ითხოვენ, არავინაა მათთვის პურის მომტეხი.

5ნუგბართა მჭამელნი გულწასულნი არიან ქუჩებში, ძოწეულში გაზრდილნი ნეხვს ეხვევიან. +

6და გადააჭარბა ჩემი ერის ასულის ურჯულოებამ სოდომის ცოდვებს, რომელიც მოისპო წამში და ხელი არ შეხებია მას.

7მისი მოწმიდარნი თოვლზე წმიდანი იყვნენ, რძეზე თეთრნი, მათი პირისახე მარჯანზე ღაჟღაჟა იყო, მათი აღნაგობა მსგავსი საფირონისა.

8მურზე შავი გახდა მათი სახე, ვერ იცნობიან ქუჩებში. მათი კანი მიახმა მათ ძვლებს, გაშრა, როგორც ხე. +

9მახვილით დახოცილნი შიმშილით დახოცილებზე ბედნიერნი იყვნენ, ისინი ჭკნებოდნენ განგმირულნი მინდვრის ნაყოფის ნაკლებობით.

10შემბრალებელ ქალთა ხელები ხარშავდნენ თავიანთ შვილებს, ისინი მათთვის საჭმელი იყო ჩემი ასულის დაღუპვის დღეს.

11დაასრულა უფალმა თავისი გულისწყრომა, გადმოღვარა თავისი რისხვის ალი, და დაანთო ცეცხლი სიონზე, რომელმაც შეჭამა მისი საძირკვლები.

12არ სწამდათ ქვეყნის მეფეებს და ქვეყნიერების არც ერთ მცხოვრებს, რომ შემაჭირვებელი და მტერი მოვიდოდა იერუსალიმის კარიბჭეებთან.

13მის წინასწარმეტყველთა ცოდვების გამო, მის მღვდელთა ურჯულოების გამო, რომ ღვრიდნენ მის შიგნით წმიდათა სისხლს.

14ისინი ბრმად ხეტიალობდნენ ქუჩებში, იბილწებოდნენ სისხლით ისე, რომ ვერავინ ეხებოდა მათ სამოსელს.

15„მომშორდი ბილწო!“ – უყვიროდნენ მათ. – „მომშორდით, მომშორდით, არ შემეხოთ!“ ასე ხეტიალობდნენ და დაწანწალებდნენ ისინი, ხალხებში კი ამბობდნენ: „აღარ იცხოვრებენ აქ.“

16უფლის პირმა გაფანტა ისინი და აღარ შეხედავს მათ მეტად, მღვდლებს პატივს არ სცემდნენ ისინი, უხუცესებს არ ინდობდნენ, +

17მოიქანცნენ ჩვენი თვალები შემწეობის ამაო მოლოდინში, ჩვენი საგუშაგო კოშკიდან ველოდით ხალხს, რომელმაც ვერ გვიხსნა.

18უსაფრდებოდნენ ჩვენს ნაბიჯებს, რომ არ გაგვევლო ჩვენს ქუჩებში, მოახლოვდა ჩვენი ბოლო, აივსო ჩვენი დღეები, რადგან მოვიდა ჩვენი ბოლო.

19ცის არწივებზე მსუბუქნი იყვნენ ჩვენი მდევარნი, მთებზე გვდევდნენ ჩვენ, უდაბნოში გვისაფრდებოდნენ.

20სუნთქვა ჩვენი ნესტოებისა, უფლის ცხებელი, გაება მათ მახეში, ვისზეც ვამბობდით: „მის ჩრდილში ვიცოცხლებთ ხალხთა შორის“.

21იმხიარულე და იხარე, ედომის ასულო, ყუცის ქვეყანაში მცხოვრებო, შენც შეგხვდება თასი, დათვრები და გაშიშვლდები.

22დასრულდა შენი ურჯულოება, სიონის ასულო, აღარ გაგდევნის მეტად, დაგსჯის შენი ურჯულოების გამო, ედომის ასულო, გამოაჩენს შენს ცოდვებს.

5

ვედრება ჩაგრული ხალხისა

5^1გაიხსენე, უფალო, რა დაგვემართა ჩვენ, შეხედე და იხილე ჩვენი შერცხვენა. +

2ჩვენი სამკვიდრებელი უცხოებს ერგოთ, ჩვენი სახლები – გადამთიელებს.

3დავობლდით, აღარ გვყავს მამა, ჩვენი დედები ქვრივებივით არიან.

4ჩვენი წყაროებიდან ვერცხლადა ვსვამთ, ჩვენი ხეებიც სასყიდლით გვხვდება. +

5კისერში კვრით გვდევნიან; დავიქანცეთ, არ გვასვენებენ.

6ეგვიპტეს გავუწვდინეთ ხელი, აშურს – პურით გასაძღომად.

7ჩვენმა მამებმა შესცოდეს და აღარ არიან, ჩვენ კი მათ უკეთურებათა გამო ვიტანჯებით.

8მონები ბატონობენ ჩვენზე, არავინ არის, რომ დაგვიხსნას მათი ხელიდან.

9სულის გაწირვით საფასურად ვშოულობთ ჩვენს პურს, უდაბნოს მახვილის გამო.

10ღუმელივითაა გავარვარებული ჩვენი კანი შიმშილის ხვატით.

11გააუპატიურეს ქალები სიონში და ქალწულნი – იუდას ქალაქებში.

12მთავრებს მათი ხელებით ჰკიდებდნენ, უხუცესებს არ სცემდნენ პატივს.

13ჭაბუკნი დოლაბს ეზიდებოდნენ და ყმაწვილნი ხის ტვირთ ქვეშ ეცემოდნენ.

14უხუცესნი აიყარნენ კარიბჭეთაგან, შეწყვიტეს ჭაბუკებმა თავიანთი სიმღერა.

15შეწყდა მხიარულება ჩვენი გულისა, გლოვად იქცა ჩვენი ფერხული.

16დაცვივდა გვირგვინები ჩვენი თავებიდან, ვაი ჩვენ, შევცოდეთ!

17ამის გამო წუხდა ჩვენი გული, ამის გამო დაგვიბნელდა თვალები,

18რომ აოხრდა სიონის მთა, მელიები დადიან მასზე.

19შენ, უფალო, საუკუნოდ მყოფობ, შენი ტახტი იდგმება თაობიდან თაობამდე.

20რატომ დაგვივიწყე სამარადისოდ, დაგვტოვე ასე დიდხანს?

21მოგვაბრუნე, უფალო, შენსკენ და ჩვენც განაახლე ჩვენი დღეები, როგორც უწინ, +

22ნუთუ საბოლოოდ მოგვიძულე და მეტისმეტად მრისხანებ ჩვენზე?

+ გოდ. 5:8.

+ იერ. 13:20.

+ იერ. 13:22; 30:14.

+ რჯლ. 32:29. ლუკ. 19:42.

+ იობ. 19:21. ეს. 1:6. დან. 9:12. ლუკ. 22:44.

+ ეზეკ. 12:13. ოს. 7:12.

+ იერ. 4:31. გოდ. 1:8.

+ იერ. 14:3; 30:14. გოდ. 2:10.

+ რჯლ. 32:25. ფსალმ. 24:17. ლუკ. 21:26.

+ იერ. 49:12. გოდ. 1:16.

+ ფსალმ. 87:5. გოდ. 4:1. ეზეკ. 7:8. აბდ. 1:4,.

+ ფსალმ. 7:13. გოდ. 3:12.

+ რჯლ. 32:25. იერ. 44:7. გოდ. 1:16.

+ ეზეკ. 4:17.

+ ლევ. 26:17. რჯლ. 28:15.

+ გოდ. 1:15.

+ იობ. 19:21.

+ იერ. 9:15.

+ იობ. 9:18.

+ მარკ. 15:23.

+ ნეემ. 9:31. ფსალმ. 85:13. იოან. 3:16.

+ ფსალმ. 33:9. აბაკ. 2:3.

+ ფსალმ. 76:8.

+ ფსალმ. 29:6. ეს. 54:7-8. მიქ. 7:18.

+ იერ. 3:23. 1კორ. 11:28.

+ იერ. 14:17.

+ გოდ. 1:16.

+ გამოცხ. 6:5-6.

+ ლევ. 26:16. გოდ. 3:4. ეზეკ. 37:11.

+ გოდ. 5:12.

+ ეზეკ. 5:14.

+ ეზეკ. 4:16.

+ იერ. 31:18.

+ https://ibt.org.ru/ebook?id=GRG

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- იერემიას გოდება

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5